Bitmez Bu...
Selamlar!
Aslında yazmaya pek te niyetim yoktu. Niyetten ziyade halim yok açıkçası. Bir kaç zamandır cümle kuramıyorum. Ne zaman kalemi kağıdı alsam elime, içimde kocaman bir boşluk.. Hiçbir kelime, hiçbir edebi akım anlatamayacak gibi geliyor derdimi ve başımdan geçenleri. Ne yapsam eksik ve yetersiz kalacak sanki. Sürekli erteliyorum söylemek istediklerimi.. İçim sustuklarımla doldu.
Bundan sebep biraz daha kafamı toplayıp geçecektim klavyemin başına..
Biraz daha sakinledikten... Sevdiğim bir kaç şarkıyı dinledikten.. Belki biraz küfür ettikten... Biraz daha netleştikten sonra...
Sonra düşündüm...
Son 7-8 ayda başımdan geçenleri düşündüm.
Bu küçücük zaman zarfında nelerle ve nasıl sınandığımı düşündüm.
Bitmez bu dedim.
Hayatın bizler için hazırladığı sürprizler bitmez.
Bu yol da bitmez, bu tuhaf kıvrımlar da bitmez..
Sen yine de yürü Bahar dedim.. Eksik, yarım, olmuş, 'olmamış'... Ne fark eder?
Sen yine de yaz Bahar dedim.. Elbet bir yere ulaşır kelamın.
Belki sevdiklerine, belki sevmediklerine..
Ama mutlaka ulaşır..
Hayatta güzel şeylerin olduğunu ve hala bir yerlerde iyi insanların yaşadığını bilmeye ihtiyacım yok artık. Herkes maşallah öyle 'prens' ve 'prenses' ki.. Bir gün iyilikten ölecekler(!)
O yüzden geçtim oraları. ''İyi insanların'' yedikleri haltlardan midem bulandı artık. İlgilenmiyorum iyiyle kötüyle..
Benim beynim başka bir yerde dört dönüyor, tehlikeli sorular üretiyor. Sürekli kötü şeyler yaşayıp, kötü insanlarla yollarım kesişiyorsa, temizlenmesi gereken karma'nın derinliğinde kaybolmamak mümkün müdür mesela?
Her zaman hak ettiklerinle karşılaşmazsın elbet, hayat küstah davranıyor insanoğluna bazen, onu anladık. Lakin bunun bir dengesi olması gerekmiyor mu?
Bir dostum bu idrak düzeyi için 'e büyüdün artık Bahar' dedi. Sağolsun (!)
Bu yaşımda anladım ki merhamet dünyanın en tehlikeli duygusu!
İşe aldığım bir personelim beni tehlikeye atma pahasına hırsızlık yapıp yakalandığında anladım bunu. (başka bir yazının konusu bu, mutlaka yazacağım)
Sadece merhamet değil, insanı insan yapan bir çok duygu, kontrolsüz yaşanıyorsa büyük bela dostlar..
Kırdım kalemi, gelecek bu yazıların devamı..
Kalın sağlıcakla..
Kayıtlar
Acı... Bir çok şiir'in ve hüzünle yazılan yazıların baş mimarı. Aynı zamanda bize tatlının kıymetini anlatan şey. Hayat kendisinin ne kadar sert olduğunu göstermek için acıyı kullanır gibi, onunla insanlara ulaşır ve ( Güçlü olmalısınız der sanki) yol gösterir, ışık tutar, iyiyi ve kötüyü ayrıştırmayı öğretir. Acı olmasaydı tatlı olmazdı, tatlı olmasaydı dünya'da yaşanmazdı... Biraz sabır, biraz şükür sonrasında engeller birer birer dökülür. Vesselam 😆
YanıtlaSil